1 september

De wandeling naar de Balcões (balkonnen) is kort, vlak en leidt naar een spectaculair uitzicht. Als je geluk hebt, wan voor hetzelfde geld zit je in de mist. Maar vandaag hebben we waarempel geluk en het zicht is puik. Gesterkt door deze opsteker rijden we door naar de hoogvlakte van het eiland en vervolgens, via de zonnige kust, weer lekker terug naar "huis".
 
2 september

Het is weer tijd voor een feestje! Ditmaal in Ponta Delgada, aan de andere kant van het eiland. Het is wederom een processie, ditmaal ter ere van een Christusbeeld dat maar niet wil zinken of verbranden. We arriveren vroeg. Het wachten duurt lang, het bankje hard, het ijsje lekker. Het aantal toeschouwers groeit gestaag. Dan is het eindelijk zover. Tenminste, dat denk ik. Ik knipperde met mijn ogen en toen heb ik de processie dus gemist. Jammer, denk ik. Gelukkig weten we beslag te leggen op de laatste frango. Die nuttigen terwijl alle feestelijkheden rondom ons een zachte dood sterven. Hij smaakt er niet minder om.........
 
3 september

Vandaag maken we een fijne wandeling langs een levada (waterkanaal) in de omgeving van Prazeres.
 

4 september


Het blijft werken, zo'n vakantie. Maar vandaag zijn we lekker vrij. 

En wat schetst onze verbazing? Daar is Roderick weer, het rode poesje dat we al twee keer eerder ontmoetten en bij navraag Mina blijkt te heten. De eerste keer verkeerde ze in zeer erbarmelijke staat, de tweede keer was ze al een heel stuk opgeknapt en nu loopt ze er lekker mollig en tevreden bij. Alleen de honger, die is gebleven. 

Jeroen de pauw heeft inmiddels zo'n beetje permanent zijn intrek in ons tuintje genomen. Hij is in de rui en ziet er niet uit. Ook hij is een hongerig type. De concurrentie om de kattenbrokjes is dan ook hevig, waarbij af en toe een flinke mep of snavelstoot wordt uitgedeeld.

Tenzij het wachten ze te lang duurt. Dan zijn ze best tot samenwerking bereid........

 
5 september

De Santa Lucia tuin bevindt zich in Funchal, althans dat zeggen we. We hebben er twee vakanties naar gezocht, maar nog steeds niet gevonden. Dit jaar lukt het eindelijk, en de verwachtingen zijn zeer hoog gespannen. Dan kan het alleen nog maar tegenvallen........
 

6 september

Vandaag gaan we terug naar de kust. De ruige kust bij Porto da Cruz. Het is de bedoeling om een wandeling te maken maar we kunnen het begin van de route niet vinden. Dus pionieren we maar wat, snoepen van de druiven die overal langs de weg groeien en dineren uiteindelijk net buiten de spetterzône van de beukende branding, in afwachting van een fijne zonsondergang. In ons lijstje van favoriete plekjes op dit eiland staat dit met stip op de eerste plek!

 

7 september

Machico is een grote stad, de op één na grootste van Madeira. We hebben er niet veel te zoeken: voor de jaarlijkse processie zijn we te vroeg (of te laat, 't is lastig te onthouden). In de streek -letterlijk!- boven de stad wordt intensief landbouw bedreven. De weg is vlak, het water in de levada koel en het landschap lieflijk. De perfecte plek voor een picknick, met homegrown fruit als toetje na onze boterhammen-met-kaas.......

 

8 september

Het wijnfeest in Estreite de Camera de Lobos is het hoogtepunt van de vele activiteiten die rondom de druivenoogst worden georganiseerd. Met het oog op de doelgroep (voornamelijk bestaand uit toeristen) vinden die vooral in en rond de hoofdstad Funchal plaats. We zijn al een paar keer geweest, dus weten wat ons te wachten staat. Alleen ons standpunt is ditmaal anders: vanaf het plein voor de kerk kunnen we het mooi van bovenaf bekijken!

 

9 september

Een bezoek aan de botanische tuin van Funchal is altijd de moeite waard: om te kijken, te ruiken en vooral om te oogsten!

 

10 september

We sluiten ons verblijf af met een laatste bezoek aan Funchal. De markt is nog steeds pittoresk (en veel te duur!), het Catharinapark heeft nog steeds hetzelfde fraaie uitzicht en ik vind er veel zaden. Op de lange boulevard in de hotelzône zijn we al tien jaar niet meer geweest. Nu herinneren we weer waarom. We maken ons weer uit de voeten, dineren in een bijzonder restaurant in de oude binnenstad en dan zit het er weer op. Of we het nu leuk vinden of niet.......

 

13 september

Als een plant maar interessant genoeg is, komen er steeds meer variëteiten op. Exemplaren met een net iets ander kleurtje, vorm of maat worden de basis van iets wat nog nauwelijk op het origineel lijkt. Als er op deze thema's nog verder wordt doorgeborduurd, is het eind helemaal zoek!


Als eerste voorbeeld een helenium (zonnekruid): links de eerste variëteit en rechts de nog verder doorgefokte soort. Verwassen van kleur en nogal ielig door de opgerolde blaadjes. Vast heel speciaal, maar ik vind het geen vooruitgang.

Daaronder een rudbeckia (zonnehoed): de eerste variëteit is al een beetje gevuld maar de oorspronkelijke vorm van de soort is nog goed te herkennen. De tweede lijkt meer op een kleine, vale ontploffing. Ik vind het niet lelijk, maar bijen en hommels worden hier helemaal niet blij van.


Als je naar deze plaatjes kijkt, zou je niet zeggen dat de "echte" soort (dus niet de "doorgekweekte") van beide plantensoorten enkelbloemig en geel is. Alleen de Nederlandse naam doet daar nog aan herinneren.......

 



1
6 september
Ooit, toen ik nog een beginner en dus volkomen onwetend was, kreeg ik een stekje van de aardpeer cadeau. Ik dacht nog: "een zonnebloem, hoeveel kwaad kan dat nou doen?"
Inmiddels weet ik heel goed hoeveel kwaad bepaalde soorten zonnebloemen kunnen doen. En mijn buren ook. En eigenlijk de hele buurt, want overal in de brandgang duikt het als drie meter hoog onkruid op. Geen kruit tegen gewassen, helaas.......
 
19 september



Iedereen heeft wel een plekje in de tuin waar de zon geen (of nauwelijks) aandacht voor heeft. Zo'n duister plekje waar maar weinig vrolijkheid te vinden is. Op zo'n plek kun je met begonia's prima uit de voeten.

Ze komen in alle soorten en maten maar voor de schaduw grijp je het best naar de volgende eigenschappen: kleine, elegante, rose of witte bloemetjes (want die lichten zo mooi als sterretjes op) of je doet het zoals ik dit jaar en plant soorten met enorme, gevulde, over-the-top bloemen in de warmste kleuren die je kunt vinden.

De gele bloemen hierboven zijn al niet klein: ze vullen de palm van één hand. De oranje, daarentegen, zijn pas écht groot: daar heb ik twee handen voor nodig.

Je zou ze bijna Gigonia's noemen, in plaats van Begonia's!

Click here to edit text

22 september

Hij ziet er wat verfomfaaid uit, deze meeuw. Geen idee wat hem overkomen is. Misschien heeft hij zijn snavel in een stopcontact gestopt. Of was zijn föhn stuk......

Hoe dan ook, hij ziet er totaal niet uit!

Click here to edit text






25 september


Er groeit al een tijdje iets tussen de stoeptegels bij de tramhalte van Lijn 2.
Ik kan het niet thuisbrengen, dus ik volg de vorderingen op de voet.
Het blijkt een vlinderstruik te zijn.
Een slechtere standplaats had'ie niet kunnen kiezen.....

Click here to edit text













28 september

Ze zijn laat dit jaar, de Zantedeschia's.
Maar oh, wat zijn ze mooi: de kleur nodigt haast uit om er een hapje uit te nemen (toch maar niet doen!) en past precies bij deze tijd van het jaar.