1
november
Hoewel het toch al november is, schiet de Kniphofia nog maar eens een vuurpijl de lucht in. Het is de zesde al, dit jaar.
Hoewel hij pas een jaar in het voorportaal staat, presteert hij boven verwachting. Zeker als je bedenkt dat hij zich moet redden in grond die zich het beste laat omschrijven als "droge fijnstof".
Een blijvertje, dus!
 
4 november
Het mag dan herfst zijn, maar de natuur gaat nog lekker los. Het winterklaar maken van de Hof der Zoetheid bestaat, meer dan gebruikelijk, uit onkruid wieden en terugsnoeien van ontplofte bramenstruiken en manshoge vaste planten. Een en ander zonder de nog bloeiende rudbeckia's en cosmos om te knakken. Kaal wil het in ieder geval voorlopig nog niet worden.......
 
7 november
De absolute sterren van de Hof in deze tijd van het jaar zijn de dahlia's. Ik heb ze in vele vormen, kleuren en maten. Ze bloeien vanaf begin augustus tot de vorst invalt, soms tot in januari. Iedere winter verlies ik er een paar maar dat vind ik niet erg. Dan is er weer plek voor nieuwe soorten........
 





9 november

In deze tijd van het jaar kun je me vaak in een botanische tuin vinden. Gelukkig zijn er verschillende in de buurt. Dit jaar bezocht ik er twee in Amsterdam, één in Utrecht en één in Leiden.
Je zou me dus enigszins doorgewinterd kunnen noemen, maar toch kom ik steeds weer dingen tegen die ik nog niet eerder zag en waar mijn mond van openvalt!
 
11 november
In de Hof der Zoetheid doet deze Oostindische Kers net alsof het nog zomer is. Gevalletje Oostindisch eigenwijs, misschien?
 








14 no
vember
Als de schemering valt, komt deze bijzondere monnikskap pas écht tot zijn recht.
 







17 november

Deze salvia ziet er juist weer prachtig uit als de zon erop schijnt en lijkt de verpersoonlijking van de term "hemelsblauw".
 
20 november
Poes Betty beschouwt zichzelf als een prijs uit de loterij. Mijn liefste denkt er ongeveer hetzelfde over, zoals onderstaande "making of"-foto laat zien. Toch jammer voor hem dat ze alleen maar bij mij op schoot wil zitten.......
 
23 november
Nog 10 dagen tot D-day. Nog 10 dagen tot de operatie waarin mijn onderrug compleet wordt verbouwd en ik wordt veroordeeld tot een maandenlang verblijf in de lappenmand. Voor een paar weken terug naar het baby-stadium, en daarna een landurige weg naar herstel. Maanden waarin ik vooral veel níét kan. Ik verveel me nu al.

Maar gelukkig, dat is dan en nu is nu. En nu ben ik (alweer!) in het Gemeentemuseum in Den Haag, waar ze vaak tentoonstellingen hebben die precies in mijn interessegebied liggen. En meestal ook een paar tegelijk.

Vandaag vergaap ik me aan oude, Islamitische kunst. Voor tuinkabouters is deze kunst extra interessant omdat de leer verbiedt om mensen af te beelden. Dat betekent meer aandacht voor planten en dieren. En af en toe een engel.

Daarnaast wordt in de Koran veel waarde gehecht aan tuinieren. Wie zijn tuin goed onderhoudt heeft geen tijd voor slechte gedachten, is het motto.

D
aar houden wij kabouters van! Nou ja, de meesten van ons.......

De pijn in mijn rug maakt dat ik niet lange tijd
kan staan. Gelukkig houden mijn partner-in-art-and-fashion en ik behoorlijk van theeleuten, en een gebakje gaat er ook altijd wel in.

Dus bezoeken we het museumrestaurant een keer of drie.

Dit petit-fourtje is wel heel fotogeniek en brengt ons in de stemming voor de volgende tentoonstelling die we gaan bekijken. Die gaat over jurken. Aangezien ik die zelf ook verzamel (ik heb er zelfs één met tuinkaboutertjes!), heeft ook dit mijn warme belangstelling.

Kun je beide interesses eigenlijk wel combineren? Of zou ik een gespleten persoonlijkheid zijn?




Aan het einde van onze ontdekkingstocht komen we deze affiche tegen.


Het zal wel aan mijn ietwat nerveuze gemoedstoestand liggen, maar de tekst raakt me. En niet zuinig ook.


Wat mij betreft komt deze wijsheid op een tegeltje en hangen we die op in de gang, de slaapkamer en, vooruit dan maar, óók op het toilet!

 

26 november


Het is nog een paar dagen te gaan tot D-day, en ik hoef niet meer te werken. Tijd dus om, tussen de verzendingen door, aan achterstallig onderhoud te doen. 


Zo zit de diepvries nog tjokvol met bessen en appel- en perenmoes. Ze wachten daar geduldig totdat ik eraan toekom er jam van te maken.


Eindelijk, de klus is weer geklaard voor dit najaar!

 




28 november


Nog één dag tot D-day!


We reizen de dag ervoor al af, want het feestje vindt plaats in Nijmegen en dat is niet echt in de buurt van Den Haag.


Op weg naar het pre-operatief onderzoek (een maand of 3 geleden) liepen we een lekke band op. We nemen dus geen enkel risico.


De zenuwen gieren me inmiddels door de keel, de buikpijn die erbij hoort gaat niet meer over en mijn kaken staan zo strak dat lachen nauwelijks nog mogelijk is.


Deze giga-papegaai tovert desondanks een klein glimlachje tevoorschijn......